{"id":232,"date":"2023-09-04T15:50:37","date_gmt":"2023-09-04T15:50:37","guid":{"rendered":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232"},"modified":"2024-05-20T10:39:33","modified_gmt":"2024-05-20T10:39:33","slug":"boekenwereld-columns","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232","title":{"rendered":"Columns"},"content":{"rendered":"\n

Een selectie van mijn columns voor de Boekenkrant Nieuwsbrief<\/a><\/em>. Bespiegelingen op en ervaringen uit de boekenwereld in de periode 2018-2023.<\/h4>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 23 oktober 2018<\/em><\/p>\n\n\n\n

Familiefeest<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Lezen kan echt overal, heb ik dit weekend ontdekt. Thuis op de bank, natuurlijk, of in een park of een caf\u00e9. Maar blijkbaar hoeven ook familiefeestjes geen reden te zijn om je boek te laten liggen. De jongste toevoeging aan onze familie, een kleuter van anderhalf jaar, lapte de ongeschreven regels van het traditionele kringfeestje-met-taart-en-kaasplankjes aan haar laars en rende af en aan met kinderboeken om voor te lezen. Zowat de hele boekenkast werd erbij gehaald. Ik moet eerlijk zeggen, het was een mooie onderbreking.<\/p>\n\n\n\n

Het eerste boek dat ze pakte was de Kijkbijbel \u2013 \u2018Tja,\u2019 zei een tante, \u2018het is tenslotte zondag.\u2019 Maar ook een boek met puzzelstukken (die algauw door de hele kamer verspreid lagen) en een prachtig prentenboek dat klassieke muziek begon te spelen als je het opensloeg, kwamen voorbij. Toen haar vader dacht dat ze er wel even genoeg van had, griste ze het boek uit zijn handen en nam het jengelend mee naar haar moeder. Die nam haar op schoot en zei, zogenaamd verontwaardigd: \u2018Ach meissie toch, bij mij mag je wel een boekje lezen, hoor.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Lettervreters zijn er van alle leeftijden.<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Redacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 12 februari 2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

Eenzame geni\u00ebn<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Als \u2018gewoon\u2019 mens had ik altijd een vrij romantisch beeld van schrijvers: dat ze eenzaam opgesloten in een studeerkamertje nachtenlang op hun meesterwerk zitten te zwoegen. Sinds ik bij de Boekenkrant<\/em> werk, heb ik het geluk gehad om meerdere schrijvers te kunnen vragen naar hun schrijfproces. Toen kwam ik erachter dat het er in werkelijkheid vaak heel anders aan toegaat: uitspraken als \u2018Die plotwending was een idee van een vriendin\u2019 of \u2018Zonder mijn redacteur was ik er nooit uitgekomen\u2019 zijn niet ongewoon.<\/p>\n\n\n\n

Het idee dat boeken rechtstreeks voortkomen uit het hoofd van eenzame geni\u00ebn, heb ik dus inmiddels wel bijgesteld. Dat neemt niet weg dat dat proces nog steeds heel interessant kan zijn: zo schreef Lineke Breukel onlangs een boek samen met haar online volgers (zie de Boekenkrant<\/em> van deze maand!). En vanochtend vertelde Mirjam Oldenhave, die je van de Mees Kees<\/em>-serie kunt kennen, mij dat zij voor haar boeken weleens kinderen om input vraagt. \u2018Een jongetje stelde voor om een struik als personage te nemen! En zijn klasgenoten dachten, ja natuurlijk, Struik. Die vonden dat helemaal niet raar,\u2019 aldus Mirjam. Zo zie je maar, boeken worden vaak juist leuker als je er met meer mensen aan werkt. Kom je ook nog eens dat studeerkamertje uit.<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Redacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 24 september 2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

Schrijvers in het wild<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dat je in het Ambassade Hotel in Amsterdam bekende schrijvers tegenkomt, is niet zo\u2019n verrassing. Als een buitenlandse auteur naar Nederland komt om zijn boek te promoten, zal hij negen van de tien keer in dat hotel aan de Herengracht verblijven. Zo zat ik daar onlangs nog aan tafel met Jonathan Safran Foer, om over zijn nieuwe boek Het klimaat zijn wij<\/em> te praten (daarover meer in de Boekenkrant<\/em> van november!).<\/p>\n\n\n\n

Op vakantie verwacht je echter niet om schrijvers tegen het lijf te lopen. Afgelopen zomer bracht ik een bezoek aan Genua, de wervelende havenstad aan de Italiaanse Riviera. Ik kende dit middeleeuwse doolhof van steegjes onder andere uit Ilja Leonard Pfeiffers roman La Superba<\/em> en zijn zomercolumns in het NRC<\/em>, waarin hij verslag doet over de eigenzinnige bewoners en verhit uitziende toeristen. Eenmaal opgeklommen naar het oude centrum, gingen we op zoek naar een hoognodige kop koffie. Bij het eerste pleintje met caf\u00e9s dat we tegenkwamen wilden we gaan zitten, maar wie zat daar naast het enige vrije tafeltje? Juist. Ilja Leonard Pfeiffer, inclusief driedelig pak.<\/p>\n\n\n\n

We zijn maar even verder gelopen. We hoefden niet zo graag in zijn volgende column op te duiken.<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Redacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 22 oktober 2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

Van spijkerbroek tot trompet<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ik kan me nog goed de teleurstelling herinneren toen ik mijn favoriete kinderboek Kruistocht in spijkerbroek<\/em> eindelijk op het witte doek vertolkt zag. Als twaalfjarige was ik namelijk een koppige filmcriticus die vond dat er niet aan het verhaal van het boek getoornd mocht worden. Dat hoofdpersoon Dolf ineens uit Amsterdam kwam in plaats van Amstelveen was nog tot daaraan toe, maar dat het weesmeisje Mariecke was verwisseld voor de oudere Jenne, vond ik echt te ver gaan. Zo ging het verhaal in mijn lievelingsboek niet.<\/p>\n\n\n\n

Inmiddels heb ik al heel wat meer boekverfilmingen gezien en mijn verwachtingen beleefd de deur gewezen. Toen mijn collega Janneke en ik onszelf gister trakteerden op een bezoekje aan de bioscoop voor de verfilming van De belofte van Pisa<\/em>, liet ik me dan ook niet uit het veld slaan doordat hoofdpersoon Sam ineens geen piano maar trompet speelt en in een andere wijk van Amsterdam woont. Deze veranderingen werkten juist erg goed: de trompet bleek een enorm filmisch instrument en het visuele contrast tussen Amsterdam Zuid en Noord onderstreepte de thema\u2019s van het verhaal des te meer. Auteur Mano Bouzamour deed daar nog een schepje bovenop en herschreef zelfs een sc\u00e8ne uit zijn boek, omdat hij het filmscript beter vond.<\/p>\n\n\n\n

Als boekverfilmingen mij iets hebben duidelijk gemaakt, is het wel dat goede verhalen op oneindig veel manieren kunnen worden verteld.<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Redacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 5 november 2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

Winterjas<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2018Ik heb net iets verkeerds gegeten, dus ik hoop maar dat het goed gaat,\u2019 waarschuwde de Palestijns-IJslandse auteur Mazen Maarouf mij met een grijns voor we aan het interview begonnen. Hij was een paar dagen in ons land voor een optreden op het Crossing Border Festival in Den Haag, naar aanleiding van de verschijning van zijn in het Nederlands vertaalde verhalenbundel Grappen voor de schutters<\/em>. Hij had er de tijd voor genomen, zodat hij ook nog rustig wat steden kon bezoeken. Bij mij won hij alvast aan punten toen hij zei dat hij Utrecht leuker vond dan Amsterdam: \u2018een heel po\u00ebtische stad.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Schrijvers zijn er in vele soorten en maten, en toch hebben ze allemaal \u00e9\u00e9n ding gemeen: het zijn ook maar mensen. Een feit dat me vreemd genoeg weleens verrast als ik een auteur spreek. Van Skypen met John Boyne tot koffiedrinken bij Mirjam Oldenhave thuis, je krijgt altijd iets mee van het leven van de schrijver die je interviewt. Sommigen blijven vrij zakelijk, terwijl anderen met je praten alsof je elkaar toevallig in een caf\u00e9 bent tegengekomen. Zo vertelde Maarouf mij na het interview dat hij nog een goede winterjas zocht, want die zijn zo duur in IJsland. \u2018Ik heb net een leuke gezien, bij Cotton Club. Ken je dat? Ik denk dat ik die maar doe.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Redacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 25 februari 2020<\/em><\/p>\n\n\n\n

Grijs verleden<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Op de redactie van de Boekenkrant<\/em> leven wij altijd een maand vooruit. Zo begint de Boekenweek pas over twee weken, maar ligt hij voor mijn gevoel alweer achter me. De afgelopen twee weken ben ik namelijk druk bezig geweest met het nakijken van de artikelen voor de maart-editie, die natuurlijk in het teken van de Boekenweek staat, en zelf interviewde ik \u00d6zcan Akyol (beter bekend als Eus), de schrijver van het essay van dit jaar.<\/p>\n\n\n\n

We spraken af in een caf\u00e9 aan het centrale plein in Deventer, waar de auteur duidelijk een stamgast was. Ik had al veel gehoord over de gastvrijheid van de Overijsselse stad, en was dan ook niet verbaasd dat hoewel het caf\u00e9 pas een uur later openging, we alvast in een hoekje mochten gaan zitten. Een van de onderwerpen die in ons gesprek aan bod kwamen, was het feit dat de boekenwereld nogal last heeft van een ons-kent-ons-cultuur, waardoor het er soms vrij \u2018incestueus\u2019 aan toe kan gaan. Ik heb hem maar niet verteld dat ik een paar jaar geleden bij zijn uitgeverij heb stagegelopen, en daar een keer ene ‘Eus’ aan de lijn heb gehad, zonder te weten wie dat was. Dat ligt immers alweer in een grijs verleden.<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Redacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 12 mei 2020<\/em><\/p>\n\n\n\n

Memorabel<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Een boek kun je niet beoordelen op zijn cover, maar wel op zijn eerste zin. Na het lezen van vele ingezonden manuscripten tijdens een stage bij een uitgeverij, wist ik vaak na de beginzin al of het een duidelijke \u2018nee\u2019 was of een \u2018misschien\u2019. Het manuscript dat begon met \u2018Ik werd badend in het zweet wakker\u2019 belandde dan ook linea recta op de \u2018nee\u2019-stapel. Goede eerste zinnen kunnen heel memorabel zijn. Zo kan ik die van Virginia Woolfs bekendste roman nog steeds uit mijn hoofd opzeggen \u2013 \u2018Mrs. Dalloway said she would buy the flowers herself<\/em>\u2019 \u2013 en heb ik ooit het eerste dagboek van Hendrik Groen gekocht na het lezen van de eerste zin: \u2018Ik hou ook komend jaar niet van bejaarden.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Een aantal weken geleden zijn wij gestart met een schrijfwedstrijd voor korte verhalen. Een van de dingen waar wij op letten bij het beoordelen van de inzendingen, zijn de beginzin en de slotzin. Bij korte verhalen in het bijzonder is die laatste van groot belang: deze moet een echte uitsmijter zijn. Dat is een belangrijke les die ik heb geleerd tijdens mijn opleiding aan de VertalersVakschool. Bij het vertalen van korte verhalen verdienen die zinnen altijd extra aandacht: ze moeten staan als een huis. Zo hebben we eens een hele avond gediscussieerd over de laatste woorden van een verhaal van Luigi Pirandello: \u2018e buonanotte<\/em>\u2019. Twee ogenschijnlijk simpele woorden, die echter niet alleen een letterlijke uitsmijter van het verhaal zijn, maar er ook meerdere symbolische lagen van blootleggen. Vertaal je die simpelweg met \u2018en welterusten\u2019, en het verhaal zal niemand lang bijblijven. En dat terwijl het over een wandelende dode gaat.<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Redacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 22 juni 2021<\/em><\/p>\n\n\n\n

Magische stapel papier<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Als je iedere week vele nieuwe boeken in handen krijgt, vergeet je soms hoe magisch een boek eigenlijk kan zijn. Een aan elkaar gelijmde stapel papier die, op het moment dat je hem oppakt en openslaat, een hele wereld voor je uitvouwt. Die magie voel ik nu vooral nog bij boeken waarvan ik iets van het maakproces heb meegekregen. Zo vond ik het tijdens mijn stage bij Uitgeverij Prometheus altijd het leukste moment als de eerste lading van een nieuw boek werd afgeleverd, letterlijk vers van de pers. Boeken waarvoor ik een redactieronde had gedaan, of de achterflap naar het Nederlands vertaald, of het fotokatern ingedeeld, of waarover ik gewoon in de wandelgangen had horen praten.<\/p>\n\n\n\n

Afgelopen donderdag was er weer zo\u2019n magisch moment, bij de eerste boekpresentatie in tijden waarbij ik weer eens fysiek aanwezig kon zijn. Aan de zonovergoten Bosbaan in Amsterdam presenteerde onze redactie-collega Niels Roelen zijn nieuwe boek Zwarte vogel<\/em>. Een roman waarvan mijn collega\u2019s en ik de afgelopen maanden uiteraard de vorderingen hadden meegekregen, maar die toch pas \u00e9cht wordt als je hem in handen hebt. Dan is het traject van idee naar papier naar lezer voltooid, en kan het zijn vleugels uitslaan en een eigen leven gaan leiden.<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Hoofdredacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 28 september 2021<\/em><\/p>\n\n\n\n

Hybride feestje<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Afgelopen zaterdag, de dag dat de anderhalvemeter-samenleving werd opgeschort, ging ik meteen naar mijn eerste boekenfeestje. Het ILFU was weer van start, een festival dat ik als boekenliefhebber en Utrechter natuurlijk niet kan missen. Bij de ingang aangekomen, moest ik nog even snel de CoronaCheck-app downloaden. De uitwerking van de afgelopen anderhalf jaar waren nog wel zichtbaar op het feest, in de hybride samenstelling van het programma. Op deze festivaldag, \u2018Exploring Stories\u2019, kon je verschillende Book Talks bezoeken tussen telkens twee auteurs, waarvan \u00e9\u00e9n vaak in persoon aanwezig was, en de ander via een live-verbinding op een scherm. Het werkte verrassend goed.<\/p>\n\n\n\n

Indrukwekkend was met name het gesprek tussen Lale G\u00fcl en Ayaan Hirsi Ali, ge\u00efnterviewd door Ronit Palache. Lale zat op een van de roze fluwelen stoelen op het podium, duidelijk nog niet helemaal gewend om in de spotlights te staan. Ayaan deed mee via een groot beeldscherm aan de kop van de tafel. Een boeiend gesprek tussen twee heel verschillende vrouwen, over hoe het is om je los te worstelen uit een beklemmende gemeenschap en de gevaren die dat voor hen met zich meebracht. Wat me vooral is bijgebleven, is dat Ayaan zich tot Lale richtte en zei: \u2018Blijf schrijven.\u2019 Waarna een luid applaus ontstak.<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Hoofdredacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 23 november 2021<\/em><\/p>\n\n\n\n

Twee grijze duifjes<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Normaal gesproken geef ik de voorkeur aan een interview met maar \u00e9\u00e9n persoon tegelijk: dan kun je in een \u00e9\u00e9n-op-\u00e9\u00e9n gesprek lekker diep op een onderwerp ingaan. Maar af en toe kan een duo-interview ook erg leuk zijn. Zo sprak ik laatst digitaal met Dieuwertje Blok en Jeroen Kramer \u2013 en nee, het ging niet eens over Sinterklaas (in de Boekenkrant<\/em> van december lees je waar het dan wel over ging!). Dit vrolijke duo werkt al heel lang samen, en dat was ook te merken aan de manier waarop ze met elkaar omgingen. Ze vulden elkaar de hele tijd aan, maakten grapjes (\u2018Wij zijn al twee grijze duifjes!\u2019) en discussieerden over hoe hun bewerking van een Perzisch sprookje nou ook alweer precies tot stand was gekomen (\u2018Volgens mij hebben wij dat gewoon zelf verzonnen!\u2019). Op die manier werd het interview al meteen meer een natuurlijk gesprek, iets wat ik altijd probeer te bereiken. Daarmee is dit mijn favoriete interview geworden van het afgelopen jaar. Twee mensen die \u2013 net na de afkondiging van de nieuwe coronamaatregelen \u2013 moeiteloos een lach op mijn gezicht wisten te toveren.<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Hoofdredacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 8 februari 2022<\/em><\/p>\n\n\n\n

IJzeren discipline<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Onlangs zag ik de film The French Dispatch<\/em>, de nieuwe Wes Anderson, over een fictieve krant in een fictief Frans stadje. Iemand had hem me aangeraden, met daarbij de vraag: \u2018Gaat het er op jullie redactie ook zo aan toe?\u2019 Het antwoord is nee\u2026 en toch ook een beetje ja. Dat is een vraag die ik wel vaker krijg, of het beeld uit films van een redactievloer met constant rinkelende telefoons en verhitte discussies een beetje klopt. Zoals altijd is het echte leven een stuk minder glamorous<\/em>, maar uiteraard hebben wij ook regelmatig redactievergaderingen waarbij idee\u00ebn gepitcht kunnen worden, en soms is het inderdaad wat stressen om de deadline te halen. Een enkel artikel dat nog op het laatste moment wordt aangeleverd, een foto die niet high-res genoeg is of een advertentie die nog een fout bevat\u2026 En ja, de telefoon gaat ook weleens af.<\/p>\n\n\n\n

Omdat wij elke maand een krant moeten afleveren, wordt dat op een gegeven moment natuurlijk een geolied proces. Ik vraag me weleens af hoe dat gaat op de redactie van een wekelijkse, laat staan dagelijkse krant. Die mensen moeten echt een ijzeren discipline en stalen zenuwen hebben! Hoewel, wij maken ook weleens meerdere kranten per maand. Zo rondden we afgelopen week zowel de Boekenkrant<\/em>, als de BKJunior<\/em>-special af. Gelukkig is die laatste altijd zo\u2019n plezier om aan te werken, daar heb je geen discipline voor nodig!<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Hoofdredacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 26 juli 2022<\/em><\/p>\n\n\n\n

Moed<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Op een verjaardagsfeestje van een vriendin afgelopen zondag zaten we heerlijk onder een parasol van een tapasdiner te genieten langs een havenkade. Op een gegeven moment kwam het gesprek (uiteraard) op boeken, en iemand vertelde dat hij zich had vastgebeten in Salman Rushdies De duivelsverzen<\/em>. Deze roman gaat over de Engelse immigratieproblematiek, maar leest ook als een commentaar op de Koran. Na de publicatie in 1988 moest Rushdie onderduiken, omdat er een premie op zijn hoofd was gezet. Het deed me denken aan een Book Talk van Roberto Saviano tijdens het ILFU afgelopen jaar, waarin hij vertelde dat hij sinds de verschijning van Gomorra<\/em>, over de Napolitaanse maffia, onder permanente bewaking staat.<\/p>\n\n\n\n

Ik kan me zo\u2019n leven nauwelijks voorstellen: niet eventjes naar de supermarkt kunnen lopen wanneer je wilt, geen concerten of restaurants kunnen bezoeken, altijd in angst te moeten leven. Afgelopen jaar schrok ik ook van de nieuwsberichten dat Lale G\u00fcl na het verschijnen van haar roman Ik ga leven<\/em> wegens doodsbedreigingen moest onderduiken. Het is dus niet zo\u2019n ver-van-je-bed-show als het lijkt. Of je het nou eens bent met wat zij schrijven of niet, ik kan alleen maar respect hebben voor hun moed. Hun boeken gaven aan dat vrijheid van meningsuiting nog steeds alles behalve vanzelfsprekend is. En dat is belangrijk om af en toe bij stil te staan, zelfs op een erg warme zomerse namiddag in Rotterdam.<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Hoofdredacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 9 augustus 2022<\/em><\/p>\n\n\n\n

Zo maf mogelijk<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Hoe krijg je kinderen aan het lezen? Dat blijft de million dollar question<\/em> in de boekenwereld en op basisscholen. Twee auteurs die daar een (waarschijnlijk multi-million dollar<\/em>) antwoord op hebben gevonden, zijn de Australische Andy Griffiths en Terry Denton. Waar ze in Australi\u00eb al lang geliefd waren vanwege hun anarchistische kinderboeken als Just Disgusting!<\/em> en The Bad Book<\/em>, veroverden ze de harten van kinderen over de hele wereld met hun \u2013 wat toegankelijkere \u2013 De waanzinnige boomhut<\/em>-serie. Ter illustratie: alleen al in Nederland werden daarvan 1,3 miljoen exemplaren verkocht. Dat verklaart wellicht waarom zij dit jaar als eerste buitenlandse auteurs ooit gevraagd werden voor het Kinderboekenweekgeschenk. Wat is hun geheim?<\/p>\n\n\n\n

Ik sprak Andy Griffiths, de schrijver van het duo, voor de komende BKJunior<\/em>. Zijn ruige begin als zanger van twee punkbands is nu nauwelijks meer af te lezen aan zijn kleurrijke, innemende verschijning. Als docent Engels ontdekte hij zijn liefde voor (kinderboeken) schrijven. Later koppelde zijn uitgever hem aan illustrator Terry Denton (\u2018Hij heeft een goed gevoel voor humor\u2019) en het iconische duo was geboren. Wat ze delen, naast een tomeloze fantasie, is dat ze zichzelf niet te serieus willen nemen. \u2018Toen ik begon met schrijven, wilde ik vooral meer lol trappen,\u2019 vertelt Andy. \u2018Dat was iets wat ik miste in kinderboeken, ze zijn vaak wat serieus, willen een boodschap overbrengen. Daarom sloeg ik de tegenovergestelde richting in: ik probeer mijn boeken altijd zo maf mogelijk te laten zijn.\u2019 Wellicht schuilt daarin hun gouden formule.<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Hoofdredacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 18 april 2023<\/em><\/p>\n\n\n\n

Recensie door ChatGPT<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Menigeen zal zich de laatste tijd hebben afgevraagd: gaat ChatGPT mijn baan overnemen? Als redacteur van een krant heb ik mij die vraag natuurlijk ook gesteld. Want, hoewel vergelijkbare AI-systemen al lange tijd bestaan, is deze nieuwe chatbot vooral bijzonder goed in communiceren op een natuurlijke manier. En dat maakt het gebruik ervan veel toegankelijker, en breder toepasbaar. Uit de aflevering \u2018ChatGPT: een hallucinerende babbelaar\u2019 van de podcast Over taal gesproken<\/em> leerde ik dat de chatbot vooral handig is als een soort assistent: je kunt hem naar idee\u00ebn vragen, of een eerste versie laten schrijven van een tekst. Daarna moet er alsnog een mens aan te pas komen, want ChatGPT vertelt niet per se de waarheid.<\/p>\n\n\n\n

Om dit te testen vroeg ik ChatGPT een recensie te schrijven van de nieuwe roman De Pool<\/em> van J.M. Coetzee, een liefdesverhaal over een Spaanse vrouw en een Poolse pianist. De bot geeft er een verrassende wending aan: \u2018In De Pool<\/em> vertelt de Zuid-Afrikaanse schrijver J.M. Coetzee het verhaal van een man genaamd Nicolas, die in de vroege achttiende eeuw naar Amsterdam reist om een nieuw leven op te bouwen. Nicolas is echter geen gewone man: hij is een ijsbeer die door zijn eigenaar naar Europa is gebracht om als bezienswaardigheid tentoongesteld te worden.\u2019 Het is duidelijk dat de chatbot erg creatief is met de informatie die je hem geeft, maar stijl boven inhoud stelt. Een Boekenkrant<\/em> volgeschreven door ChatGPT zal er dus voorlopig niet komen.<\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Hoofdredacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Boekenkrant Nieuwsbrief – 9 mei 2023<\/em><\/p>\n\n\n\n

De triomf van Anjet Daanje<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tot aan haar bestseller De herinnerde soldaat<\/em> in 2019 schreef ze in redelijke anonimiteit al een heel oeuvre bij elkaar, en nu was ze de gedoodverfde winnaar voor de Libris Literatuur Prijs: Anjet Daanje. Gisteravond werd de prijs aan de Groningse auteur uitgereikt voor haar roman, alom een meesterwerk genoemd, Het lied van ooievaar en dromedaris<\/em>. Het is een mooi voorbeeld van hoe niet opgeven en gewoon je eigen ding blijven doen uiteindelijk groots beloond kan worden. <\/p>\n\n\n\n

Toen Daanje in 2015 ineens zonder uitgever kwam te zitten, wilde alleen de kleine Groningse uitgeverij Passage met haar verder. Dat betaalde ze terug met De herinnerde soldaat<\/em>. Maar het plotselinge succes van die roman had ook een keerzijde, vertelde ze aan RTV Noord<\/em>: ‘Ik had\u202fHet lied van ooievaar en dromedaris<\/em>\u202ftoen al bedacht, en wilde eigenlijk dat iedereen d\u00e1t boek fantastisch zou vinden. En nu zouden ze dat natuurlijk gaan vergelijken met De herinnerde soldaat<\/em>, dat door iedereen al de hemel in was geprezen. Dat kon dan alleen maar tegenvallen, natuurlijk.’ Het tegendeel geschiedde: haar nieuwe boek werd juist n\u00f3g meer geprezen, en won afgelopen november al de Boekenbon Literatuurprijs. Dat een roman die bestaat uit elf verschillende verhalen en barst van de intertekstualiteit en stijlwisselingen, toch op louter lof kon rekenen, geeft al aan dat hier een meester aan het werk is.<\/p>\n\n\n\n

Daanje zelf was wat overdonderd door alle positieve reacties, vertelde ze in De Shortlist<\/em>-podcast: \u2018Ik moet hierna natuurlijk ook weer een nieuw boek schrijven, maar ja, ik kom hier n\u00f3\u00f3it meer overheen!\u2019 Ik ben benieuwd of ze zichzelf weer zal verrassen. <\/p>\n\n\n\n

Mirjam Mulder
Hoofdredacteur Boekenkrant<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een selectie van mijn columns voor de Boekenkrant Nieuwsbrief. Bespiegelingen op en ervaringen uit de boekenwereld in de periode 2018-2023. Boekenkrant Nieuwsbrief – 23 oktober 2018 Familiefeest Lezen kan echt overal, heb ik dit weekend ontdekt. Thuis op de bank, natuurlijk, of in een park of een caf\u00e9. Maar blijkbaar hoeven ook familiefeestjes geen reden […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"inline_featured_image":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"class_list":["post-232","page","type-page","status-publish","hentry"],"yoast_head":"\nBoekenwereld - Columns - Mirjams Schrijfmachine<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Columns over bespiegelingen op en ervaringen uit de boekenwereld door redacteur Mirjam Mulder, voor de Boekenkrant 2018-2023.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_NL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Boekenwereld - Columns - Mirjams Schrijfmachine\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Columns over bespiegelingen op en ervaringen uit de boekenwereld door redacteur Mirjam Mulder, voor de Boekenkrant 2018-2023.\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Mirjams Schrijfmachine\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2024-05-20T10:39:33+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"18 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232\",\"url\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232\",\"name\":\"Boekenwereld - Columns - Mirjams Schrijfmachine\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/#website\"},\"datePublished\":\"2023-09-04T15:50:37+00:00\",\"dateModified\":\"2024-05-20T10:39:33+00:00\",\"description\":\"Columns over bespiegelingen op en ervaringen uit de boekenwereld door redacteur Mirjam Mulder, voor de Boekenkrant 2018-2023.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Columns\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/#website\",\"url\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/\",\"name\":\"Mirjams Schrijfmachine\",\"description\":\"\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-NL\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/#organization\",\"name\":\"Mirjams Schrijfmachine\",\"url\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"@id\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/#\/schema\/logo\/image\/\",\"url\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/59602258_svg_normal_none_150.svg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/59602258_svg_normal_none_150.svg\",\"width\":150,\"height\":150,\"caption\":\"Mirjams Schrijfmachine\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/#\/schema\/logo\/image\/\"}}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Boekenwereld - Columns - Mirjams Schrijfmachine","description":"Columns over bespiegelingen op en ervaringen uit de boekenwereld door redacteur Mirjam Mulder, voor de Boekenkrant 2018-2023.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232","og_locale":"nl_NL","og_type":"article","og_title":"Boekenwereld - Columns - Mirjams Schrijfmachine","og_description":"Columns over bespiegelingen op en ervaringen uit de boekenwereld door redacteur Mirjam Mulder, voor de Boekenkrant 2018-2023.","og_url":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232","og_site_name":"Mirjams Schrijfmachine","article_modified_time":"2024-05-20T10:39:33+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschatte leestijd":"18 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232","url":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232","name":"Boekenwereld - Columns - Mirjams Schrijfmachine","isPartOf":{"@id":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/#website"},"datePublished":"2023-09-04T15:50:37+00:00","dateModified":"2024-05-20T10:39:33+00:00","description":"Columns over bespiegelingen op en ervaringen uit de boekenwereld door redacteur Mirjam Mulder, voor de Boekenkrant 2018-2023.","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?page_id=232#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Columns"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/#website","url":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/","name":"Mirjams Schrijfmachine","description":"","publisher":{"@id":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-NL"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/#organization","name":"Mirjams Schrijfmachine","url":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/59602258_svg_normal_none_150.svg","contentUrl":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/59602258_svg_normal_none_150.svg","width":150,"height":150,"caption":"Mirjams Schrijfmachine"},"image":{"@id":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/#\/schema\/logo\/image\/"}}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/232","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=232"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/232\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":347,"href":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/232\/revisions\/347"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mirjamsschrijfmachine.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=232"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}